sosyomat.com

kuruyan yapraklar süzüle süzüle toprağa ahangle düşerken yıllar bizi çok fazlasıyla yıprattı ne verdi dersen düşünürüm çok hayeller var hangisine gideyim birine gitsem diyeri sesleniyor düşemedim yaprak gibi

sigara tek dostum benim için yanan tek o birde hayelim

topraklı taşlı dikenli yolmu istiyorum yürüdükce ayağıma dikenler taşlar batsın onun acısını özledim alın sizin olsun aynalı dünyanız özlemle baktığınız yaşamda sizin olsun altın tebsıde sunmayın sizin içtiklerinizi ben zeynep bacının nasırlı ellerinden ekmek istiyorum çok gördünüz şu yalancı dünyayı koca dünyayı sevdirmediniz sizlerin olsun özledim tezek kokan ellerden ayran içmeyi esen rüzgarlar tozu toprağı yüzüme vursun nekadar pislikler varsa üstümü örtsün ağlamak istiyorum çamurların içinde alın mutluluk sizlerin olsun ben kahrımı öfkemi kusacam geçit vermeyen dağların eteğine

bir öfkenin kurbanıyım ne zaman ufuklara baksam çalınmış hayellerimi görmek isterim toprağın suyu sakladığı gibi semalarda hayelmi saklıyordu içimdeki yaşam arzusuna dönmek istedim ne çare yine çekildim kokuşmuş kuytu köşeme öyle dalıyorumki gözlerim soluyor öfkem yüreğimi kabartıyor haykırsam ne çare gitmek istiyorum buralardan eski bir sandal gördüm rıhtım kenarında götürürmü bilemiyorum tek bir küreği vardı ama benimde bir kolum ben hayellerime sahip çıkamadım sandalda bana